Met de dauw van een vroege morgen arriveerden we op bestemming. Netjes de wagen op een afstand geparkeerd maar niet vermoedend dat we gingen opgemerkt worden door de vroegste vogels van het dorp die al een rijtje vormden voor de nog gesloten bakker. We knikten beleefd een bonjour, snoven wat van de geur van versgebakken brood en pistolets op en stapten verder.
De poort stond op een kier en het was nog stil bij de overbuur, ook de chien was nog dormant.
We konden ons beginnen amuseren tussen de vele tonderzwammen.
